Badania nad fenolowymi steroidami u ludzi: IX. Rola jelita w koniugacji estriolu

Aby porównać krążenie jelitowe estriolu-16 (3-glukozyduronianu (patrz poprzedni dokument) z estriolem (E3), znakowany estriol podawano sześciu kobietom na kilka sposobów: zarówno wstrzyknięcie, jak i infuzję (300 min) do żyły , wstrzyknięcie do układu żyły wrotnej, połknięcie i wkroplenie do jelita czczego i jelita krętego. Mocz pobrany w temp. 0-2, 2-4, 4-8, 8-12 i 12-24 h analizowano za pomocą przeciwprądowego rozkładu zawartości radioaktywnego 3- i 16-glukozyduronianu (E3-3Gl, E3-16Gl ) i sulfoglukozyduronian (E3-3S, 16Gl) estriolu. Po obwodowym wstrzyknięciu E3, E3-16G1 było szybko wydalane, a E3-3S, 16Gl wolniej i bardziej stałą szybkością. E3-3Gl był ledwo wykrywalny po infuzji. Po wstrzyknięciu E3 do żyły wrotnej, wydalanie E3-3S, 16 Gl było większe i szybsze niż po wstrzyknięciu obwodowym. Nawet u osobnika z pełną przetoką żółciową wydalanie z moczem E3-3S, 16 G1 zasadniczo nie ulegało zmianie. Spożycie dało również taki sam wynik. Dopiero po wkropleniu do jelita krętego uzyskano duże i szybkie wydalanie E3-3Gl, podczas gdy wydalanie E3-3S, 16Gl i E3-16Gl uległo obniżeniu. Wyniki te razem z wynikami z poprzedniej pracy sugerują, że E3 nie pojawia się łatwo w jelicie cienkim, z wyjątkiem krążenia wątrobowo-sercowego, które produkuje bardzo mało E3-3G1. Jeśli jednak są obecne w dystalnym odcinku jelita cienkiego, wchłanianie, koniugacja i eliminacja postępują łatwo.
[hasła pokrewne: przedszkole gdańsk, przedszkole gdańsk morena, apteka suwałki dyżur ]